از برانکوی قدیم تا برانکوی امروز

پرسپولیس نیوز : از اولین دیدارم با برانکو حدود چهارده پانزده سال می گذرد.

بلاژویچ و دستیارانش دو سه ماهی بود که کارشان را در تیم ملی ایران شروع کرده بودند. در محل اقامتشان نشسته بودیم به حرف زدن. آن روزها روحیه ای در ما وجود داشت تا  کمک کنیم به شکستن قدرت مطلق پرسپولیس و استقلال. می خواستیم تیم های شهرستانی هم صاحب حق و قدرتی باشند. می گفتیم راه تیم ملی نباید فقط از سرخابی ها بگذرد ( اشتباه می کردیم؟ شاید… ) به همین دلیل از بلاژ ایراد گرفتیم که چرا فلان و بهمان بازیکن در لیست تیم ملی نیستند؟
بلاژویچ ناگهان برافروخت. گفت به پروفسور بگویید شناسنامه ها را بیاورد. ما گیج و منگ که پرفسور کیست و شناسنامه بازیکن چیست؟
برانکو در حالی که کلی دفتر و دستک و پرونده و پوشه زیر بغل داشت وارد شد. قبلاً چند باری او را کنار بلاژ دیده بودیم. در تمرینات هم او را می دیدیم که نفر اول جریان تمرینی است. اما آن روز مرتبه نخستی بود که "مرد کم حرف" سخن می گفت. بلاژویچ رو به ما کرد و پرسید: خب، کدام بازیکن از نظر شما جا افتاده است؟
یادم نیست اسم چه کسی را بردیم، اما هر که را گفتیم برانکو شناسنامه اش را رو کرد. او در چند هفته تمام بازیکنان لیگ ایران را آنالیز کرده بود. با جزئیات آنها را می شناخت و برای هر کدام پرونده ای داشت که شامل تمام خصوصیات آنها از جسمی و روانی گرفته تا پزشکی و فنی و تکنیکی و تاکتیکی و انضباطی و غیره می شد. ایرادهای ما را با دلیل و مدرک جواب می داد و قانعمان می کرد. شناخت برانکو از بازیکنان حتی در بسیاری از موارد از مربیان باشگاهی این بازیکنان هم بیشتر، دقیق تر و گسترده تر بود.

این آغاز آشنایی شد. هر چه گذشت بیشتر پی به دانش این تحصیل کرده دانشگاه ورزش یوگسلاوی بردیم. از او بسیار آموختم. برانکو بی منت و خست، با سخاوتمندی تمام دانسته هایش را با دیگران به اشتراک می گذاشت. از او در فوتبال چیزهایی شنیدیم که تا آن روز به گوش ما هم نخورده بود. در مورد پرفسور نکته جالب ولع و میل او به آموختن بود. برانکو وقتی چند سال بعد مربی ایران در جام جهانی شد مرد داناتری نسبت به روزهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ بود. برخی از اعتقادات سال ۱۳۸۰ خود را در آستانه جام جهانی آلمان رد می کرد. می گفت باید با تغییرات تغییر کنیم.
حالا او مربی پرسپولیس است. تیمش می بازد. چه باید بگویم غیر از این که پرسپولیس مشکل مربی ندارد. مشکل پرسپولیس همان است که بود. این تیم صاحبِ لایق و شایسته و کاردان و فهیم و مدبر و مدیر ندارد.
دلم برای پرسپولیس می سوزد، برای برانکو هم. او خیال می کرد پرسپولیس هنوز همان است که بود. اما نمی دانست پرسپولیس را مشتی نالایق به تاراج برده اند. حال او باید یک تنه به لشکر مشکلات بزند، واقعاً یک تنه.
*علی حق شناس