نود در دقیقه نود

۹۰ برنامه ای است که طی چند سال گذشته طیف گسترده ای از مخاطبان تلویزیونی را به خود جلب کرده است و هم اکنون می توان به عنوان برنامه ای قابل اعتماد از هر نظر به آن نگریست.

این برنامه که طی سالهای گذشته فراز و نشیبهای فراوانی را طی کرده است، سرانجام به پختگی لازم برای نقش آفرینی و جریان سازی در ورزش کشور دست یافته و انتقاد سازنده آن می تواند راهگشای بسیاری از مسایل ورزش ما باشد.

در سیستمی که خلأ آشنایی با پیشرفتهای روز دنیا می تواند مشکل ساز باشد، ۹۰ راهنمایی بود برای تطبیق استانداردهای موجود در کشور ما با استانداردهای جهانی و پیشنهاداتی که در این برنامه می شد جرقه هایی که هر کدام به تنهایی می توانست ورزش ما را چند گام به جلو ببرد.

برگزاری بازیهای ملی غیرحساس در شهرستانها آخرین پیشنهاد مجری خلاق و توانمندی بود که به درستی نقطه تاریک اذهان را هدف گرفت تا روزنه ای جالب را به آنها نشان دهد.

اما انتقاد ناپذیری عده ای که حتی تحمل کوچکترین انتقادات را نیز از خود نشان نداند، باعث شد شب گذشته فردوسی پور با بغضی نهفته برنامه خود را به پایان برد.

مخالفان انتقادات «عادلانه!» باید بدانند که راه نشستن بر کرسی با فرار از اینگونه انتقادات هموار نمی شود و سنگ اندازیهای شب گذشته تنها باعث شد موج حمایتی مردم از فردوسی پور محکم تر شود، چرا که افکار عمومی بهترین قاضی عرصه داوریها هستند و به درستی تشخیص می دهند اعتراف به اشتباه بسیار بهتر از مخالفت کورکورانه است.