با یک تصمیم پروژه ات را نیمه تمام نگذار رئیس / سردار باید بماند و پرسپولیس را جهانی کند
مرد خوش پوش جای مرد خوش قلب را پر می کند؟
مرجع خبری پرسپولیس : تابستان سال گذشته بود که دفتر باشگاه پرسپولیس اردوگاه رفع خستگی فوتبالیست ها شده بود و ستاره ها حین مذاکره با باشگاه های دیگر سری به دفتر این باشگاه در خیابان شیخ بهایی می زدند و با نوش جان کردن یک فنجان چای با حبیب کاشانی، چند صد میلیون ناقابل قیمت خود را بالا می بردند و راهی باشگاه بعدی می شدند.
اما امسال داستان تفاوت داشت. بازیکنی نیست که به دفتر رویانیان رفته باشد و ساعتی بعد با انگشت جوهری در هیات فوتبال روبروی عکاسان ژست نگرفته باشد.
کار به جایی رسیده که مدیران تیم های رقیب به جای خرید و فروش در بازار نقل و انتقالات مشغول تبریک گفتن خریدهای جدید پرسپولیس شد اند!
جذب ستاره ها در تیم های بزرگ تضمینی برای موفقیت نیست اما نبود داشته های لازم قطعا به شکست منجر می شود! پرسپولیس حالا در صورت تقویت برخی پست ها همچون درون دروازه و مرکز خط میانی، شرط لازم برای پیروزی در فصل آینده را فراهم کرده و شرط کافی برای رسیدن به موفقیت نیز با عملکرد مناسب مدیریت و کادرفنی در طول فصل آینده محقق خواهد شد.
دیرزمانی بود که پرسپولیسی ها بازنده میدان نقل و انتقالات و بسیاری میدان های دیگر بود. از آن زمان که گل زدن به پرسپولیس و گرفتن مساوی از این تیم تبدیل به آرزوی تیم های لیگی شده بود دیگر خبری نیست. فوتبالیست هایی که زمانی آرزوی پوشیدن پیراهن پرسپولیس را داشتند با سرخپوشان به توافق می رسیدند و به راحتی و با مبلغی بالاتر این تیم را دور زده و به تیم های رقیب می رفتند. تحقیر در برابر رقبا عادت جدید مردمی ترین تیم کشور شده بود تا زمانی که مدیری با اراده به صندلی مدیریت این باشگاه تکیه زد. صندلی که سال ها مردی در حد و اندازه های خود را ندیده بود و این بار ترک عادت کرده بود. ستاره ها یکی یکی به سمت پرسپولیس سرازیر شدند و مدیران باشگاه های رقیب جملگی مات و مبهوت خریدهای او در فصل نقل و انتقالات شده و مستاصل از فعالیت رقابت ناپذیر وی رو به جنجال سازی و غوغاسالاری آوردند. این بار خنده پرسپولیسی ها نه از پوزخند به بخت بد که خنده از سر غرور و شادمانی بود.
خنده ای توأم با امید پس از رفع آخرین دغدغه هایشان و تمدید قرارداد با آخرین بازمانده های پرسپولیس اسطوره ای ، مهدی مهدوی کیا و علی کریمی ، برای داشتن مجموعه ای کم نظیر و سپردن آن به دست رهبری کاردان از خطه ترکیه برای گرفتن انتقام تمام حقارت هایی که در چند سال اخیر تحمل کرده اند.
پایان قصه اما آن طور که دوست داران پرسپولیس در رویاهای خود نوشته بودند پیش نرفت و مشکلات افندی و زمان کم پرسپولیس روز به روز احتمال همکاری دو طرف را کاهش داد. تلاش پایان ناپذیر عده ای “مگس گرد شیرینی” برای مأیوس کردن مسئولان از کشاندن دنیزلی به تهران و تحمیل گزینه های مد نظر خود به باشگاه با موج بی سابقه رسانه ای و زمزمه های درگوشی درون باشگاه در نهایت کار را به جایی رساند که در مدت زمان مرخصی مصطفی دنیزلی از پرسپولیس گزینه های جایگزینی وی وارد تهران شده و با این باشگاه به توافق های اولیه دست یافتند.
طی چند روز گذشته حرف و حدیثهای زیادی در مورد مذاکره باشگاه پرسپولیس با گزینههای جانشینی مصطفی دنیزلی در محافل رسانهای مطرح شد که البته هیچکدام از آنها هرگز به تایید رسمی مقامات این تیم نرسید. مسوولان پرسپولیس ترجیح میدادند با بخشیدن اطمینان به هواداران، زمان بخرند و در نهایت از جایگزین وی رونمایی کنند؛ مردی با یک اسم بزرگ و کارنامه درخشان که در بدو مطرح شدن نامش، بتواند خلأ مربی محبوبی مثل دنیزلی را پر کند. این سیاست، داشت درست پیش میرفت، اما مشکل بزرگ از جایی پیدا شد که به میان آمدن نام «برونو متسو» به جای ایجاد شور و شوق نزد میلیونها هوادار این تیم، با بازخورد منفی و یأس و ناامیدی اغلب آنها همراه شد. شاید باید به محمد رویانیان حق داد که باتوجه به غریبه بودنش با این فضا، مقهور چربزبانی افرادی شود که با بقای کادر فنی قبلی در پرسپولیس، یک سری عایدی درست و حسابی را از دست میدادند، اما حقیقت آن است که تصمیم پرریسک سردار در این پروژه میتواند همه اندوختههای پرسپولیس تا به اینجا را به باد بسپارد و عرصه را به سرخپوشان تنگ کند.
مرد خوشتیپی که این روزها سودای نشاندن وی بر جای پیرمرد خوشقلب ترکیهای در سر است، از سال ۲۰۰۶ به بعد حتی یک روز خوش را هم در زندگی حرفهایاش تجربه نکرده است. او طی این مدت توسط فدراسیونهای فوتبال امارات و قطر، به خاطر کسب نتایج ضعیف اخراج شده و به دلیل مشابه، شغلش روی نیمکت الغرافه را هم از دست داده است. در همین مقطع از کارنامه او، حتی میتوان حضور ناموفق در الاتحاد را هم دید؛ آنجا که وی بعد از عقد قرارداد رسمی با تیم عربستانی، به شکلی ناگهانی ناپدید شده و دست مدیران باشگاه را لای پوست گردو گذاشته است. آیا واقعا سردار اطمینان دارد که بهترین گزینه ممکن برای جانشینی دنیزلی را به تهران فراخوانده است؟ آیا او از روابط تنگاتنگ و دوجانبه سود – سود متسو با دلالهای فوتبال در خاورمیانه بیمناک نیست؟ آیا مدیرعامل پرسپولیس در این روزهای سخت و سنگین این فرصت را پیدا کرده که دور ازحلقه برخی از مشاورانش، سری به نظرات توده هواداران و کارشناسان بکشد و قبل از عقد قرارداد قانونی، اولین بازتابها در مورد این انتخاب را مورد بررسی قرار دهد؟
طی یکی، دو هفته اخیر، خیلیها نگران این بودند که رویانیان با یک تصمیم، تاثیر مثبت فعالیتهای نقل وانتقالاتیاش را از بین ببرد و ستارههای پرشمار تیمش را دست کسی بسپارد که در مورد بازدهی او تضمینی وجود ندارد که همواره با تاکید وی و معاونانش به حفظ دنیزلی این ترس از بین می رفت.
بعد از جذب بازیکنان بزرگ توسط رویانیان، خیلیها در مورد هنرهای مدیریتی سردار سخن گفتند و روی درایت او مانور دادند. این در حالی است که صرفا به استخدام درآوردن فوتبالیستهای اسم و رسمدار با منابع مالی بزرگ، چندان کار ویژهای به شمار نمیرفت و پیشتر شاهد تکرار همین اتفاق به دست امثال فتحا…زاده، هدایتی و ساکت در فوتبال ایران بودهایم. آنچه سردار را برای پرسپولیسی های قدیمی که ستاره های زیادی را در پیراهن سرخ دیده اند متمایز کرده تمرکز او به ساخت تیم های پایه و تزریق بازیکنان جوان به تیم ، اهمیتش به اقتصادی کردن باشگاه و وعده ساخت ورزشگاه اختصاصی و پرسپولیس جهانی بوده است. کارهایی که تا به حال هیچ کدام از مدیران پرمدعای فوتبال کشورمان از پسش بر نیامده اند. بعد از پیگیری و به ثمر رساندن تمامی این برنامه ها آنچه میتوانست فصل ممتاز «مدیریت» رویانیان لقب بگیرد، این بود که او موفق شود سرمربی تحت قرارداد پرسپولیس را حفظ کند و وی را به تهران بکشاند. از نظر همه موازین حقوقی، مصطفی دنیزلی هنوز کارمند باشگاه ایرانی به شمار میآید و اگر قراردادی محکم با او بسته شده باشد، وی ملزم به بازگشت سرکارش است. در غیر این صورت، اگر واقعا افندی با مشکلات حاد شخصی دست به گریبان است که بازگشت وی را ناممکن میسازد – که در مورد آن تردیدهایی جدی وجود دارد و به نظر میرسد برخی سودجوییها در داخل ایران باشگاه را نسبت به ادامه این همکاری دلسرد کرده است – میتوان سراغ گزینههای مناسبتر رفت.
رویانیان که در فرصت کوتاه بین دو نیم فصل و درگیرودار شتاب برای تعیین تکلیف فوری کادر فنی توانسته بود با گزینه خوب و مطرحی مثل روبرتو دونادونی به توافق برسد، چگونه از مربی سابق کالیاری و فعلی پارما، تا مرز برونو متسو سقوط کرد؟ به واقع آیا مردی با یک سریال بلند از ناکامیها که آخرین قراردادش با الغرافه ۵/۵ میلیون دلار ارزش داشته و هماکنون هم قیمت بالایی به پرسپولیس پیشنهاد داده، بهترین نفری است که سرخپوشان در این شرایط میتوانند سر کارش بیاورند؟
به طور قطع محمد رویانیان آنقدرها که لازم است در فضای حاکم بر فوتبال ایران تجربه کسب نکرده که بداند در این فوتبال بی حساب و کتاب مرز بین «خبردار به احترام سردار» و شعارهای حیا کن، رها کن بسیار باریک است. با توجه به تحرکات منحصر به فرد و بیسابقه سرخپوشان در فصل نقل و انتقالات و استارت خوردن برخی فعالیتهای اقتصادی سنگین، رویانیان باید طوری برنامهریزی کند که برای مدت زمانی طولانی در پرسپولیس بماند. هرچقدر هم که خوشبینانه فکر کنیم ، باز هم فوتبال ما دولتی است و به لرزه افتادن پایه های میز مدیر بالاتر و چند مصاحبه جنجالی از سوی مدعیان مالکیت ابدی پرسپولیس کافی است تا وزیر ورزش را برای اتخاذ تصمیمات غیرمنتظره قلقلک بدهد. حیا کردن و رها کردن رویانیان در میانه های راه شاید عده ای را که دشمنی دیرینه ای با او دارند ذوق زده کند اما این اتفاق نامیمون هرگز سرنوشتی نیست که پرسپولیسی ها در رویاهای خود برای آبادی دوباره ویرانه تیمشان ساخته اند.
هر حرکت اشتباهی که منجر به قطع همکاری وی با باشگاه در میانههای راه شود، میتواند هزینهای بسیار سنگین و جبرانناپذیر به ارث بگذارد. ستارههایی که امروز پرسپولیسی میشوند، فردا در مسیر دریافت باقی مطالبات شان، کمر هر مدیری را خم خواهند کرد. رویانیان باید با دقتتر باشد؛ در غیر این صورت، نه تنها خودش به آرمانهای دور و نزدیکش مثل ساختن پرسپولیس جهانی نخواهد رسید، بلکه سرخپوشان نیز صدمهای تاریخی خواهند دید. برونو متسو از زمان برکناری از الغرافه – اندکی پیش از رویارویی با پرسپولیس در لیگ قهرمانان آسیا – تا همین دیروز بیکار بوده و حتی مذاکراتش برای حضور در تراکتورسازی هم بینتیجه باقی مانده است. اگر کار کارشناسی رویانیان و همکاران واقعا به این نتیجه رسیده که او خواهد توانست این پرسپولیس گرانقیمت را به ساحل آرامش برساند، چارهای غیر از پذیرش این تصمیم پیشروی مخاطبان فوتبال ایران نخواهد بود، اما کاش سردار بداند با توجه به افزایش سطح توقعات از این باشگاه، در شرایط فعلی هر اشتباهی میتواند غیرقابل بازگشت باشد. وسواس لطفا؛ این جدیترین تقاضای ماست.
برخی بر این باورند که در فوتبال ایران با توجه به فقدان قابلیتهای فنی و تاکتیکی کافی، تجمع ستارهها هم گاهی میتواند نتیجه بدهد و چهبسا حالا متسو هم با همین فرمول فاتح بعدی لیگ ایران لقب بگیرد؛ گرچه همین فصل قبل، سبقت گرفتن مربی متبحری مثل زلاتکو از امثال مظلومی و قلعهنویی، این معادلات را تحت تاثیر قرار داد. باید انتظار کشید و نتیجه ریسک رویانیان و اطرافیان را دید.
رویانیان که تا به امروز در اکثر قریب به اتفاق تصمیماتش برای ساخت پرسپولیس جدید کم اشتباه عمل کرده باید این دقت عمل خود را حفظ کند تا هم ضامن ماندن خود در این جایگاه شده و تاثیرات مثبتش از این باشگاه دریغ نشود و هم پرسپولیس کمترین آسیب را از تصمیمات ناگهانی و اتفاقات نامیمون ببیند. سردار سرخ پرسپولیسی ها که در بدو ورودش به این تیم نشان داد تا چه حد برآورده کردن خواسته های هواداران این تیم برایش در اولویت قرار دارد حالا هم می تواند نگاه دوباره ای به نظرسنجی های هواداری در خصوص وضعیت مربی گری این تیم در فصل آینده بیندازد و عزم خود را برای گرفتن کم اشتباه ترین تصمیم و تحقق آن جزم کند.