سلطان ۱۴ اینچ، در دنیای پلاسماها!

 استاد بلامنازع دست «یا علی» دادن با همه(!) با هر نفس زدنش شنونده‌ها را به اعماق تاریخ می‌برد و تردید بیشتری در ذهن جوانانی می‌پاشد که همه شناخت‌شان از این اسطوره، محدود به پرسوناژ دهه هشتادی او است. بیدار شو علی سلطان، صبح شده است!

۲ – «پرسپولیس را پنج سال بدهند به ما، همانطور که قبلا دست‌مان بود…» اینها را علی پروین به تلویزیون می‌گوید؛ اما نه تلویزیونی که همه جغرافیایش ۱۴ اینچ است و تمام دنیا را سفید‌سفید، یا سیاه‌سیاه نشان می‌دهد. تصویر سلطان سرخ‌ها، روی پهنه بی‌سر‌و‌ته تلویزیون‌های پلاسما در حالی نقش می‌بندد که میلیون‌ها بیننده بهت‌زده تلویزیونی صدای او را از طریق پیشرفته‌ترین سیستم‌های دالبی خانگی می‌شنیدند.

حرف‌های پروین اما، همچنان آغشته به غبار سمی کهنگی بود، کهنگی یک طرز تفکر که انگار نمی‌خواهد خودش را به روز کند. جالب اینجاست که حتی زرنگ بازی‌های آقای اسطوره هم مدرن نیست. علی پروین لابد آنقدر روی «برند» بودن اسم خودش خاطر جمع است که حتی تلاش نمی‌کند در ازای تقاضای تملک پرسپولیس برای پنج سال، دست‌کم یک وعده شفاهی به خلق خدا بدهد.

او هنوز از همه ما طلبکار است انگار ؛ برای آن سال‌هایی که گل می‌زده و جام می‌آورده و روزی در رکاب پرسپولیس افتخار می‌آفریده؛ غافل از اینکه «سلطان» شدن پروین، کمترین سودی بوده که از رهگذر هم‌نفس شدن با پرسپولیس عاید «علی زاغی» شده است!

۳ – پرسپولیس را به شما بدهند که چه بشود آقای سلطان؟ که مقاومت مهابادی را هم مثل مقاومت شاغلام عاقبت به خیر کنید و چهار تا چهار تا به خورد پرسپولیس بدهید؟ که همین ۴۰ – ۳۰ هزار تماشاگر را هم از استادیوم‌ها فراری بدهید؟ که لیدرهایتان را دو مرتبه بفرستید روی سکوها برای بند آوردن نفس مردم و تعریف و تمجید کشیدن از زیر زبان آنها؟ که توصیه‌های فنی بالای ۱۸ سال‌تان دوباره فضای رختکن را قبضه کند؟ که دوباره پول قرارداد مهدی …؟!

نه .  دیگر دوران دادوستد تیول تیم‌ها به این و آن سپری شده است. حالا افکار عمومی آنقدر جان گرفته است که اجازه نمی‌دهد یک نفر، حتی اگر اسم و فامیلی‌اش علی پروین باشد، بی‌هیچ راهکاری و بی‌هیچ تضمین و تعهدی اختیار یک تیم فوتبال یا میلیون‌ها هوادار را دست بگیرد .

خوب یا بد، حالا کسی با شنیدن اسم علی پروین ساکت نمی‌شود، کرنش نشان نمی‌دهد و قیام نمی‌کند. حالا مردم برنامه می‌خواهند و دو کلمه حرف حساب را پی می‌جورند؛ آنچه البته با کمال تاسف دیری است در فرمایشات ملوکانه سلطان یافت نمیشود!

۴- تلویزیون‌ها بزرگ شدند، رنگ به رنگ و درجه یک، سلطان اما، همانی است که در تلویزیون‌های سیاه و سفید ۱۴ اینچ محبوس شده است. دنیای واقعی را به او نشان بدهید لطفا!