تمام اتفاقات ریز و درشت پرسپولیس در سال ۹۱

پرسپولیس نیوز : بیمار به احتضار نشسته امروز، همانی است که قرار بود رویای پرسپولیس را برای‌مان تعبیر کند.

سالی که لحظه لحظه‌اش را شمردیم به امید لمس تکرار یکی از آن همه افتخار غبار گرفته‌ای که بیش از نقش یک خاطره نیست. امروز اما همین سال رو به زوال به شمارش نفس‌هایش نشسته برای رساندن پرسپولیس به روزگاری تازه نفس‌؛ پرسپولیسی که زوالش را از همان روزی آغاز کرد که با برد ۶ گله برابر الشباب اوج گرفته بود. از آن پس، همه روزهای پرسپولیس پر شد از بیم و حسرت؛ روزهایی که از «پرسپولیس رویایی» تنها سرخی حسرت را به دل‌های‌مان هدیه کرد و البته هنوز امیدی هست که آن را از پرسپولیس نگرفته؛ قهرمانی جام حذفی.
۱)‌ برای پرسپولیس و پرسپولیسی‌ها که تکرار بازی ۶ تایی حتی حسرت قهرمانی را از دلشان می‌شوید، بهتر از این نمی‌شد. یک برد ۶ گله آسیایی که در دومین روز سال بیش از ۸۰ هزار نفر را به آزادی کشاند و همان پرسپولیس رویایی را نوید می‌داد. در آن بازی ایمون زاید به تکرار ۳ گلی که مجتبی محرمی در سال ۶۹ در بازی با پنجاب پاکستان زده بود، بعد از ۲۲ سال لذت هت‌تریک آسیایی را به پرسپولیس هدیه کرد.

۲)‌ سقوط به لیگ دسته یک، مهم ترین اتفاقی بود که برای فوتسال پرسپولیس رخ داد. دلیلش هم اثبات تبانی در بازی آخر فصل بود. چند ماه بعد از آن هم باشگاه امتیاز فوتسالش را سپرد به سازمان بهزیستی.

۳)‌ از لحظه نو شدن سال هنوز حتی یک ماه هم دور نشده بودیم که دعوای مالکیت باشگاه به سرانجام رسید و حکم دادگاه، برند «پرسپولیس» را به پرسپولیس بازگرداند. این شاید بزرگترین موفقیت بود برای پرسپولیسی که می‌خواست رویایی باشد.
۴)‌ پیشنهاد سه میلیارد تومانی پرسپولیس به مهدی رحمتی از آن خبرهایی بود که در بی‌خبری‌های‌ ‌نوروز دهان به دهان شد و مدیران باشگاه هر روز به نشان تکذیب، مهری بر آن زدند. سرآخر هم این دروازه‌بان ملی پوش آن روزهای استقلال بود که به سوءاستفاده از نام پرسپولیس متهم شد. این شایعه اما تا آخرین روز نقل و انتقالات پیش فصل ورد زبان‌ها بود.
۵)‌ همان بازی ۶ گله برابر الشباب کافی بود برای رکورد زدن پرسپولیس؛ رکورد پرتماشاگرترین تیم در لیگ قهرمانان ۲۰۱۲ آسیا که البته برای پرسپولیس و پرسپولیسی‌ها که در سیاه‌ترین روزهای‌شان هم تماشاگری به نام سکوهای خالی را به چشم ندیده‌اند. اگرچه که حضور بیش از ۹۶ هزار تماشاگر در بازی برگشت با الغرافه بهانه‌ای شد برای پرسپولیس تا رکورد خودش و لیگ قهرمانان را بزند.

۶)‌ پرسپولیس-داماش را بدون شک نه پرسپولیسی‌ها از یاد خواهند برد و نه فوتبال ایران؛ بیست و نهمین بازی فصل یازدهم که روز ۲۰ فروردین سوت خورد و از آنجا که داور شعارهای تماشاگران را تاب نیاورد، نیمه تمام ماند. بعد از همان بازی بود که رییس کمیته انضباطی فدراسیون از اعلام نتیجه ۳- صفر به سود داماش خبر داد و محرومیت پرسپولیس که شایعه‌ها می‌گفتند تا آخر فصل نمی‌تواند تماشاگر داشته باشد. این محرومیت اما به دو بار میزبانی بدون تماشاگر پرسپولیس ختم شد و بدتر از آن، کسر دو امتیاز از مجموع امتیازهای پرسپولیس بود؛ حکمی بی‌سابقه که سر آخر کمیته انضباطی را به عقب نشینی واداشت و آن دو امتیاز هم به کیسه پرسپولیس بازگردانده شد. البته برخلاف نظر رییس شورای استیناف که معتقد بود بهتر است تنها یک امتیاز را به پرسپولیس پس بدهند تا این ذهنیت به ‌وجود نیاید که هر تهدیدی، فدراسیون را به عقب‌نشینی وامی‌دارد.

۷)‌ تساوی برابر الغرافه در آخرین روزهای فروردین نه تنها شانس صعود به مرحله حذفی لیگ قهرمانان را به کمترین رساند، بلکه شروعی بود برای دعوای کریمی با دنیزلی و رویانیان. جمله «فقط چند بازی دیگر تحملم کنید» را علی کریمی گفت و تنها پاسخی که شنید از زبان سرمربی بود که «کریمی حرفی از جدایی به من نزده!» کمی بعد اما شنیدیم که سرمربی ترک تبار نام علی کریمی را در لیست مازادش نوشته و چند سرخپوش ناراضی هم از این تصمیمش حمایت کرده‌اند(خبرگزاری پرسپولیس این ادعا را تایید نمی کند). مدیرعامل اما گفت که «هم کریمی می‌ماند، هم دنیزلی» و با همین یک جمله دعوا را تمام کرد.
۸)‌ به آخرین روزهای اردیبهشت رسیده بودیم و از فصل یازدهم، پرسپولیس تنها بازی با فولاد را در پیش داشت. شایعه روز هم این بود که پرسپولیس به اهواز نمی‌رود که رفت اما بدون سرمربی. آن بازی را هم با سرمربیگری یکروزه محسن عاشوری ۲-یک از فولاد برد.
۹) با به صدا درآمدن سوت پایان فصل یازدهم پرسپولیس با ۴۲ امتیاز و قرار گرفتن در رتبه دوازدهمی، بدترین رتبه خود را در تاریخ لیگ ثبت کرد. حال آنکه تا پیش از آن هرگز رتبه دو رقمی را تجربه نکرده و بدترین رتبه‌اش، مقام نهمی فصل ۸۴ با مربیگری علی پروین و آری‌هان نبود. پرسپولیس در حالی دوازدهم شد که با گرفتن ۱۰ امتیازی که به ۳ تیم سقوط‌کننده داد، می‌توانستند در رتبه چهارم بایستد و سهمیه آسیایی را بگیرد!

۱۰)‌ پرسپولیسی شدن جواد نکونام از آن شایعه‌هایی بود که در میانه‌های ماه اردیبهشت مطرح شد تا به خبر جدایی علی کریمی رنگی تازه بپاشد. کریمی البته گفت که دوست دارد بماند اما از آنجا که پالس مثبتی از باشگاه و باشگاه‌نشین‌ها نگرفت، گلایه مند شد و مدعی اینکه «بعضی‌ها دوست ندارند در پرسپولیس بمانم.»
۱۱) ‌توافق با نلو وینگادا از همان روزهای اول سال نقل محافل بود و به لطف بدقولی‌های تکراری پرسپولیس، هنوز هم هست. حتی شایعه کسر امتیاز و جریمه دوباره از سوی فیفا به خاطر این بدقولی‌ها را هم شنیدیم که البته هیچ یک عملی نشد و امروز که به آخر سال نزدیک شده‌ایم، پرسپولیس و وینگادای پرتغالی تازه به توافق رسیده‌اند که این دعوای ۲۷۰ هزار دلاری را تمام کنند.
۱۲) ‌«مهدوی کیا و هاشمیان فصل بعد با ما نیستند.» این اظهارنظر عجیب را در نخستین روز خرداد از زبان مدیرعامل شنیدیم و همین شد دردسری تازه برای پرسپولیس. تا جایی که تنها یک روز بعد از آن، خود رویانیان مجبور شد در مصاحبه با سایت باشگاه گفته‌هایش را تکذیب کند و همه چیز را سوءتعبیر یک خبرنگار بخواند. چند وقت بعد از آن مهدوی‌کیا قراردادش را تمدید کرد و هاشمیان هم بازیگری فوتبال را کنار گذاشت.
۱۳) ‌مذاکره با ستاره‌های لیگ را پرسپولیس خیلی زود شروع کرد و تا پیش از آن که به ماه سوم سال برسیم خبر امضای قرارداد داخلی با گردان، ماهینی و قاضی همه جا پیچید؛ اتفاقی که اصلا به مذاق باشگاه‌نشین‌ها خوش نیامد و مدیرعامل را به تکذیب واداشت؛ تکذیبیه‌ای همراه با تهدید به شکایت. چند وقت بعد اما همه آنچه تکذیب شده بود رنگ واقعیت به خود گرفت.
۱۴) ‌باخت به الاتحاد، لیگ قهرمانان را هم برای پرسپولیس به آخر رساند. بعد از آن بازی مصطفی دنیزلی در جده با پرسپولیسی‌ها خداحافظی کرد و رفت که یک روز نه خیلی دور دوباره برگردد اما آن روز انگار هنوز از راه نرسیده. از سویی دیگر رویانیان هم از انتظارش برای پاسخگویی درباره این شکست گفت و نیاز پرسپولیس به تغییر تا جدایی سرمربی ترکیه‌ای حتمی به نظر برسد. به ویژه که شایعه پیشنهاد بشیکتاش به دنیزلی هم همان روزها بر سر زبان‌ها افتاد و در ایران هم می‌شنیدیم که اگر علی دایی جای دنیزلی ننشیند، سرمربیگری پرسپولیس به منصور ابراهیم زاده خواهد رسید. این خبر هم البته همچون خیلی دیگر از شنیده‌های‌مان درباره پرسپولیس مهر تکذیب خورد.

۱۵) ‌بدترین پاسخ به اعتراض هواداران به دوازدهمی پرسپولیس را از علی پروین شنیدیم که می‌گفت: «خودتان گفته بودید دنیزلی را می‌خواهیم وگرنه من از اول هم می‌دانستم او به درد پرسپولیس نمی‌خورد!» بعد هم دلخور از اینکه جایی در یارگیری پیش از فصل ندارد تهدید کرد که برای روشن شدن تکلیفش به دیدار رییس وزارت ورزش خواهد رفت!
۱۶) ‌یکشنبه هفتم خرداد است و مصطفی دنیزلی بعد از بدقولی‌های چند باره، حضورش در بشیکتاش را تکذیب کرده و مدعی شده چون عادت ندارد قراردادهایش را نیمه کاره رها کند، دو روز دیگر خودش را به تهران می‌رساند تا بالای سر تیمش باشد.
۱۷) ‌ روز نهم خرداد بود که شایعه تکراری سرخپوش شدن مجتبی جباری همچون همه سال‌های پیش دهان به دهان شد. خبر این بود که چون قلعه‌نویی دوباره به استقلال برگشته جباری این تیم را ترک خواهد کرد و مقصدش هم جایی نیست جز پرسپولیس. این بار هم اما او سهمی از پرسپولیس نداشت و همه چیز در حد همان شایعه باقی ماند.
۱۸) ‌ باشگاه خبر داد که تنها ده بازیکن برای پرسپولیس فصل دوازدهم برگزیده شده‌اند؛ کریمی، مهدوی‌کیا، نوری، رضایی، نوروزی، پولادی، نورمحمدی، زاید، فشنگچی و علی عسگری. هر چند که رویانیان گفت لیست دنیزلی ۱۴ نفره بوده و او شخصا ۴ بازیکن دیگر را از آن خط زده است. آن روزها یک شایعه را هم می‌شنیدیم و آن اینکه لیست ده نفره پرسپولیس را علی دایی نوشته، نه مرد ترکیه‌ای.

۱۹)  درست در نیمه‌های خرداد بودیم که انتخاب قطعی اریک گرتس برای سرمربیگری بشیکتاش کافی بود برای پایان نگرانی هوادارانی که می‌گفتند «نکند دایی بیاید!» چند روز بعد دوباره تیتر زدند که سایه دایی بر سر دنیزلی و بعد هم خبر مذاکره و توافق شبانه علی دایی و محمد رویانیان لو رفت.
۲۰) ‌ برای شروع تمرین‌های پیش فصل، پرسپولیسی‌ها روز ۲۷ خرداد را برگزیدند و دنیزلی هم گفت که دو روز پیش از آن می‌آید. دنیزلی اما نیامد و تمرین‌ها هم یک روز دیرتر با عاشوری استارت خورد.
۲۱) ‌ علی کریمی و داستان جدایی‌اش تا آخرین لحظه مورد بحث بود و خودش می‌گفت که تا دقیقه ۹۰ منتظر پرسپولیس می‌ماند. آن روزها کریمی پیشنهاد سپاهان را هم در جیب داشت و پیش‌ترش گفته بود که «رویانیان مرا نخواست و امیدوارم آنقدر شجاعت داشته باشند که دلیل رفتنم را بگویند.» باشگاه اما بالاخره کوتاه آمد و با این جمله که «پرسپولیس خانه کریمی است» به استقبال تمدید قرارداد او رفت.
۲۲) دنیزلی درست در روزی که باید می‌آمد، پیشنهادش برای تمدید قرارداد را به باشگاه فرستاد تا نام برونو متسو، گابریل کالدرون و ژوزه مانوئل برای جانشینی‌اش مطرح شود. پرسپولیس البته منتظر ماند برای دریافت توافقنامه امضا شده مرد ترک تبار و از سویی پیشنهاد ۲/۵ میلیون دلاری متسو را هم در دست دیگرش داشت. ستاد منشور اخلاقی اما متسو را منشوری خواند تا همکاری ‌اش با پرسپولیس، شروع نشده به آخر برسد.
۲۳) ‌ «پرسپولیس پر شده از بدگویی مخالفان علی کریمی علیه او.» این همان شایعه‌ای بود که نام مهدوی کیا و نوری را هم در آن می‌دیدیم و بعد، پیام تکذیبشان را. تنها واکنش کریمی هم این بود که «امیدوارم این حرف‌ها صحت نداشته باشد!»
۲۴) ‌ در روز ششم تیرماه محمد رویانیان برای سومین بار استعفایش را نوشت و وقتی «نه» شنید، علی پروین را به کمک طلبید تا در انتخاب سرمربی یاری‌اش کند و دوباره شایعه شود که می‌خواهند دایی را بیاورند!
۲۵) ‌ دهم تیر بود که بعد از یک سرگیجه چند هفته‌ای، مانوئل ژوزه حکم سرمربی‌اش را گرفت تا این بار بحث مبلغ قراردادش مطرح شود، قراردادی که ژ‍وزه پرتغالی اول بار برای امضای آن ۴ میلیون دلار پیشنهاد داده بود و بعد پرسپولیسی‌ها مدعی شدند که همه ارزش این قرارداد بیش از ۶۰۰ هزار دلار نیست.
۲۶) ‌ نخستین بار در روز ۱۷ تیر بود که مانوئل ژوزه پیش روی خبرنگاران نشست و واکنش به این حرف پروین که گفته بود ژوزه قول قهرمانی داده، تنها یک جمله کنایه‌آمیز بود: «قول می‌دهم پرسپولیس با من دوازدهم نشود.»
۲۷) قرارداد تازه علی کریمی وقتی به امضا رسید که او از بابت سرمربی آسوده‌خاطر شد. جالب اما واکنش باشگاه به این اتفاق بود که می‌گفت تصمیم گرفته تندیس علی کریمی را بسازد!
۲۸) انتخاب سعید شیرینی برای سرپرستی پرسپولیس همه را به انتقاد واداشت اما عجیب‌تر از آن انتخاب، توجیه مدیرعامل بود که می‌گفت: «سرپرست را غیرفوتبالی انتخاب کردیم تا نتواند در کار سرمربی دخالت کند.»
۲۹) گزنده‌ترین انتقادها را پرسپولیس از پیشکسوتان به خاطر قرارداد با امیر عابدزاده شنید. دروازه‌بان ۱۹ ساله‌ای که تنها تجربه‌اش بازی در لس‌آنجلس بلوز آمریکا بود و می‌گفتند به واسطه پدرش به پرسپولیس رسیده. ماجراهای بسیاری را هم گذراند برای رسمیت بخشیدن به قرارداد سه ساله‌اش و از آن روز در بیشتر بازی‌های خانگی پشت سر نیلسون و نفر دوم دروازه پرسپولیس بوده.
۳۰) انتخاب کاپیتان، شاید به اندازه انتخاب سرمربی سخت بود. کریمی اما به کمک مربیان تازه‌وارد و ناآشنا با پرسپولیس آمد و بازوبند را سپرد به مهدی مهدوی‌کیا. خودش هم کاپیتان دوم تیم معرفی شد و بعد از او، محمد نوری در نقش کاپیتان سوم.
۳۱) حضور چند بازیکن از تیم ملی جوانان در پرسپولیس کافی بود تا بگویند که اکبر محمدی برای رویانیان و ژوزه دلالی می‌کند؛ اتفاقی که از سوی باشگاه تکذیب شد و آخرش، شکایت سرمربی تیم جوانان بود از رسانه‌هایی که این خبر را منتشر کرده بودند.
۳۲) دعوای اول را ژوزه در بازی دوستانه پیش از فصل برابر فولاد به چشم دید؛ جایی که چون اسماعیل شریفات بعد از گلزنی عدد ۴ را با انگشتانش نشان داده بود، هواداران برای او چاقو کشیدند(در صحت ادعای چاقوکشیدن تردید است) و درفشی‌فر را تبدیل کردند به میدان جنگ.
۳۳) فصل دوازدهم را پرسپولیس با پیروزی یک گله در آبادان شروع کرد تا ژوزه هم خوشحال از اینکه پرسپولیس رویایی را به دست آورده، بگوید: «این نصف توان پرسپولیس هم نبود!» تیم او اما از آن روز و تا بازی دهم، هیچ برد دیگری را تجربه نکرد.
۳۴) مخالفت علی پروین با سرمربیگری مانوئل ژوزه بعد از بازی دوم بود که رو شد. پرسپولیس در آزادی به فجر سپاسی باخت و همین بهانه‌ای شد برای پروین تا با خیال راحت مرد پرتغالی را از تیغ انتقادهای گزنده‌‌اش بگذراند؛ برخوردی که به مذاق باشگاه و باشگاه‌نشین‌ها خوش نیامد و به خاطر آن، رویانیان پست مدیریت راهبری را از پروین گرفت. از آن روز، پرسپولیس هیچ انتقادی را از علی پروین نشنیده است.
۳۵) بعد از آن پیروزی کم‌رمق در شروع فصل، پرسپولیس تا بازی دهم دیگر رنگ برد را به خود ندید. همه‌‌اش شکست بود و تک‌امتیازهای خنثی. چنانکه چهره شاداب و متفاوت سرخ‌ها در دربی، شدهمه امید پرسپولیس و بعد از همان بازی هم بود که عهدنامه قهرمانی را رو کردند؛ عهدنامه‌ای که نه دوای درد پرسپولیس شد و نه مانعی برای ناکامی‌های دوباره‌اش.
۳۶) از باخت خانگی برابر صبا بیش از چند روز فاصله نگرفته بودیم که محسن عاشوری پرسپولیس را ترک کرد. او تنها دستیار ایرانی مانوئل ژوزه بود که شایعه‌های تایید نشده‌ای از اخراجش توسط باشگاه می‌گفتند و خود باشگاه در توجیه رفتنش می‌گفت او استعفا داده. ژوزه هم البته مخالفتی با جدایی او از کادر فنی‌اش نداشت.

۳۷) به بازی رفت با سپاهان هنوز نرسیده بودیم که ژوزه با اخراج علی کریمی، پرسپولیس را شوکه کرد. می گفت:«بعد از بازی با فجر به من فحش داده. اگر جرات دارد بیاید این حرف ها را به خودم بزند نه اینکه پشت سرم و فارسی بگوید که متوجه نشوم.» او البته توجیه دیگری هم برای این تصمیمی داشت و آن اینکه «کروش آنها را علیه من می شوراند.!» انگار که عده ای در باشگاه خواسته بودند کریمی نباشد و به همین منظور همه نباید ها را رسانده بودند به گوش سرمربی، علی کریمی بعد از اخراج؛ نزدیک به دو ماه از پرسپولیس دور بود و بازگشتش را با پیروزی در بازی پانزدهم برابر ذوب آهن جشن گرفت.

۳۸) نخستین اولتیماتوم را پرسپولیسی‌ها بعد از هفته هشتم از مدیرعامل گرفتند؛ به خاطر عملکرد ناامیدکننده‌شان در بازی بی‌برنده با نفت تهران. اولتیماتومی که آنهم اثربخش نبود و پرسپولیس بازی پرماجرای بعد از آن را در اصفهان به سپاهان باخت.
۳۹) ابهامی که از بازی رفت با سپاهان به جا مانده بود، همچنان دست‌ نخورده است. آن روز را پرسپولیسی‌ها به شکلی عجیب در اصفهان به سرگردانی گذراندند و بیش از نتیجه بازی، تلوتلو خوردن آنها است که در ذهن‌ها جا خوش کرده. غیر از مهدوی‌کیا، نوری، نوروزی و نقی‌زاده که می‌گویند از آن بازی چیز زیادی در خاطرشان نیست، سرپرست پرسپولیس هم در رختکن به حال این بازیکنان دچار شد. اگرچه که آزمایش‌های بعد از آن هیچ مشکلی را اثبات نکرد اما خود پرسپولیسی‌ها هنوز معتقدند آب‌‌هایی که باشگاه سپاهان برای‌شان تهیه کرده بود، مشکل‌دار بوده است.
۴۰) چه بازی تبلیغاتی بوده و چه نه، پرسپولیسی‌ها توانستند پای استفان آپیا را به ایران باز کنند و آن را هم بگذارند به حساب قدرتشان. این بازیکن غنایی چند روزی را با پرسپولیس تمرین کرد اما سر آخر نه ژوزه تاییدش کرد و نه یحیی تا در فوتبال ایران جایی برایش نباشد.
۴۱) حمیدرضا علی‌عسگری همین که پیشنهادهای لیگ برتری‌اش را به رخ کشید و از نیمکت‌نشینی‌ها گله کرد، با تصمیم سرمربی پرتغالی از تیم اخراج شد و چند هفته بعد از آن نامش را در لیست مازاد نوشتند تا با پرسپولیس وداع کند.
۴۲) باخت به داماش که سوت خورد، اتهام کم‌کاری پرسپولیسی‌ها هم بر سر زبان‌ها افتاد.  خیلی زود مشخص شد که کار، کار نزدیکان مدیرعامل و همکاران او در باشگاه بوده و خیلی زود هم باور دروغ بودن این شایعه را در ذهنمان نشاندند.
۴۳) شهاب گردان که اول فصل می‌گفت با حضور گلر خارجی مشکلی ندارد، نیمکت نشینی را تاب نیاورد و نخستین بازیکنی بود که در نیم‌فصل غزل خداحافظی را خواند و رفت.

۴۴) بعد از باخت خانگی برابر تراکتورسازی در آخرین بازی نیم فصل بود که ژوزه پرسپولیس را تحویل داد و پیش از آنکه شایعه تکراری اخراجش – که پیش از این هر بار از سوی مدیرعامل رد شده بود – به اجرا برسد، استعفایش را به شیوه ای تازه نوشت و شبانه با دستیارانش ایران را ترک کرد. روزی هم که رفت، پرسپولیس بر پله دوازدهم جدول ایستاده بود ؛ همان رتبه ای که در روز آمدنش با به رخ کشیدن آن ، پرسپولیسی ها را خجالت داده بود.
۴۵) روزی که یحیی گل‌محمدی در قامت مربی – نه سرمربی – به پرسپولیس آمد، آن بازی عجیب برابر سپاهان را هم پرسپولیس از سرگذرانده بود. یحیی آمد تا هم تفکراتش را به سرمربی هدیه کند و هم اینکه اگر قرار بر رفتنش شد، بی‌دردسر بر جای او بنشیند؛ اتفاقی که تنها ۵ روز بعد از خداحافظی مرد پرتغالی رسمیت پیدا کرد و همه اختیارهای فنی را سپردند به یحیی. کمیته فنی هم با تصور حرف‌گوش‌کن بودن او این انتخاب را پذیرفت. یحیی گل‌محمدی اما همان ابتدا با اعلام اینکه هیچ دخالتی از سوی هیچ‌کس و حتی علی پروین را برنمی‌تابد اقتدارش را به رخ کشید و تکلیف همه را یکسره کرد.
۴۶) مجتبی حسینی نخستین مربی بود که به دستیاری یحیی رسید و انتقادهای پیشکسوتان را دوچندان کرد. در واکنش به همان انتقادها بود که با وجود مخالفت‌های پروین، باشگاه را ترغیب کرد به فراخواندن پرسپولیسی‌هایی همچون کریم باقری و ادموند بزیک برای حضور در کادر فنی. عجیب‌ترین انتخاب برای دستیاری یحیی اما وینکو بگوویچ بود که ۱۰ سال پیش، سرمربی همین پرسپولیس و خود یحیی گل‌محمدی بود. او از بازی برگشت برابر صبا با پرسپولیس همراه شد، از بازی حذفی با نفت روی نیمکت نشست و کمی بعد از دربی هم کنار گذاشته شد.
۴۷) با وجود اختلاف‌های باشگاه با مانوئل ژوزه و همچنین هدفدار به نظر رسیدن مصاحبه‌های پرسپولیسی‌ها علیه او، مهرداد پولادی، غلامرضا رضایی، سیدجلال حسینی و شهاب گردان به خاطر مصاحبه علیه این مربی پرتغالی به کسر ۱۰ درصد از پول قراردادشان جریمه شدند.
۴۸) اگرچه باورش آسان نیست اما قهر مهدی مهدوی‌کیا از پرسپولیس را هم به ‌عنوان یک شایعه شنیدیم. او بعد از تعویضش در دربی گفت که می‌توانسته تا آخر در بازی باشد و شایعه‌ها می‌گفتند به خاطر همین اعتراض، بازی بعد از آن را به نیمکت‌نشینی گذراند. اعتراض و قهر از پرسپولیس و سرمربی‌اش را هم در ادامه همین شایعه شنیدیم که البته هم خود مهدوی‌کیا تکذیبش کرد، هم یحیی و هم باشگاه.
۴۹) نقطه عطف پرسپولیس در این فصل پرحادثه همان پیروزی ۶ گله در خط شروع جام حذفی بود. بازی اول بعد از رفتن مرد پرتغالی که نخستین روز سرمربیگری یحیی در پرسپولیس هم بود. از آن روز، پرسپولیس چهره‌ای تازه به خود گرفت و همان تحول کافی بود برای لمس دوباره پیروزی‌‌هایی که تا پیش از آن نقش حسرت داشت.
۵۰) اختلاف‌های کهنه ژوزه و کروش چالشی تازه بود برای پرسپولیس که خودش کم حاشیه ندارد؛ دعوا‌هایی که سر آخر باشگاه را هم با کارلوس کروش و فدراسیون رودررو کرد و بین آنها اختلافی انداخت به بزرگی شکایت به مراجعی بالاتر از کمیته انضباطی فدراسیون. آرامش هم درست روزی به پرسپولیس بازگشت که مرد پرتغالی عزم رفتن کرد.

۵۱) در روزهای پایانی سال و درست یک روز مانده به بازی پرسپولیس مقابل مس کرمان که آخرین بازی این تیم در سال به حساب می آمد مهدی مهدوی کیا بعد از اینکه دید در لیست ۱۸ نفره بازی جایی ندارد در جلسه ای نیم ساعته با یحیی گل محمدی تصمیم به خداحافظی از فوتبال گرفت که با توجه به اینکه او قبلا گفته بود در پایان فصل خداحافظی خواهد کرد این خبر به شدت حاشیه ساز شد. برخی گل محمدی را عامل این اتفاق دانستند اما رویانیان گفت کاری می کند تا کیا از تصمیمش منصرف شود. قرار شد کیا تا آخر فصل با تیم تمرین کند و در صورت صعود به فینال جام حذفی دقایقی به میدان برود اما بعد اعلام شد مراسم خداحافظی او در دیدار پرسپولیس مقابل هامبورگ برگزار خواهد شد.