کاش پرسپولیس مربی نداشت

۱- آیا برای انتقاد از تیم نلووینگادا زود است؟‌علم فوتبال می‌گوید:«بله»؛ یعنی درست همان حرفی که همکاران سرمربی پرسپولیس بارها به زبان آورده و از امروز به بعد هم خواهند آورد. مصاحبه های پی‌درپی افشین پیروانی دراین باره را زیاد شنیده ایم: « وینگادا مربی بسیار با شخصیت و آگاهی است، اما اینکه می‌گویند هنوز نتوانسته در تیم تغییر محسوسی ایجاد کند،‌برمی‌گردد به بحث زمان که او هنوز به حدکافی آن را در اختیار نداشته است.» پیروانی راست می‌گوید که اگر اینطور نبود باید تا امروز حملات تند مطبوعات و پیشکسوتان پرسپولیس به او را شاهد می بودیم. حتی هواداران پرسپولیس هم تا به امروز خویشتن داری به خرج داده و درانتظار پرسپولیس واقعی با سرمربی مشهور و ۸۰۰ هزار دلاری اش نشسته اند،‌ اما دراین تیم نکاتی چشم را می‌زند که ناخودآگاه استرس زاست و هرپرسپولیسی را نگران می‌کند.
۲- تیمی که پرسپولیس دیروزبه آن باخت،‌چه شاخصه فنی بارزی درشیوه بازی اش دیده شد؟‌ مقاومت دیروز، با آن تیمی که درحافظیه ۴ گل به استقلال زد قابل قیاس بود؟‌ پاسخ روشن است،‌اگر نخواهیم از آن روز و بازی خاص فکت بیاوریم و تازه وارد بودن وینگادا را بهانه کنیم. نقل قولی از یک دوست و همکار، امروز به‌شدت عینیت پیدا کرده است:« پرسپولیس امسال با این همه ستاره، بدون مربی بهتر نتیجه می‌گرفت!»
۳- دلتنگ علی پروین شدن بازگشت به فوتبال علی اصغری است؟ احتمالا بله!‌ به‌خصوص برای آنهایی که فریاد فوتبال مدرن می‌زنند. اما عربده‌های سلطان روی سر این به اصطلاح بازیکنان دقیقا همین امروز امروز است که به‌کار می‌آید. راستی اگر دیروز همه بازیکنان پرسپولیس مثل محسن خلیلی برای گل زدن « له له» می‌زدند، اسکوربورد آزادی درانتها چه نتیجه ای را نشان می‌داد؟ اگر علی پروین بود،‌چه برسر به اصطلاح ستارگان پرسپولیس می‌آورد؟‌هرچند یال و کوپال سلطان هم دیگر این اواخر ریخته بود!
۴- این یک هشدار است. نمودار رشد فنی پرسپولیس با وینگادا،‌ به‌شدت کند حرکت می‌کند. شاید بتوان گفت که این منحنی اصلا درحال حرکت نیست! دراین میان تکلیف مدیرعاملی مثل عباس انصاری فرد چیست؟‌ اخراج وینگادا که محال است،‌همانطور که با ادامه روند فعلی کسب سهمیه لیگ قهرمانان برای پرسپولیس بیشتر یک رویاست. این یکی هم هشدار است.