ادامه رفتارهای غیرحرفهای مدیریت پرسپولیس/ حتی حرمت کاپیتان را نگه نداشتند!
مدیریت پرسپولیس طی ماههای گذشته به شکلی غیر حرفهای با مربیان یا بازیکنانی که قصد ادامه همکاری نداشته، قطع ارتباط کرده است.
به نقل از ایسنا، بررسی عملکرد باشگاه پرسپولیس طی ماههای گذشته نشان میدهد مدیران این باشگاه برخلاف اصول حرفهای، رفتاری نامناسب با مربیان یا بازیکنانی که دیگر خواهان همکاری با آن ها نبودهاند، داشته و به نظر میرسد اصول ابتدایی این کار را نمیدانند.
نحوه برخورد با وحید هاشمیان سرمربی سابق پرسپولیس در روزهای ابتدایی روی کار آمدن مدیریت جدید باشگاه، حتی صدای کریم باقری را نیز در آورد. او درباره این موضوع گفته بود: “نه شأن وحید حفظ شد و نه شأن باشگاه بزرگ پرسپولیس. قطع همکاری با سرمربی هم یک راه و رسمی دارد؛ مگر میشود باشگاه برود با یک سرمربی قرارداد امضا کند اما سرمربی قبلی همچنان به کار خود ادامه بدهد؟ بازی را ببریم و فردای بازی هم سرمربی سر تمرین باشد و بعد مشخص شود که با سرمربی دیگری قرارداد امضا شده است! بهتر بود این اتفاق به صورت رسمی از سوی باشگاه اعلام میشد و حرمت پرسپولیس و سرمربیاش را رعایت میکردند.”
با این حال به نظر میرسد این اتفاق به رویهای عادی در باشگاه پرسپولیس تبدیل شده و هاشمیان آخرین نفری نبود که در دوران مدیریت پیمان حدادی و تیم هیات مدیره فعلی چنین رفتاری را تجربه کرد.
در روزهایی که پرسپولیس بدترین دوران دهه اخیر خود را پشت سر میگذاشت، پیمان حدادی مدیرعامل جوان پرسپولیس در اوج نارضایتی هواداران از شرایط فنی تیم، در اقدامی عجیب و عجولانه قرارداد اوسمار را برای یک فصل دیگر تمدید کرد؛ تمدید قراردادی که انقلتهای متعددی درباره انجام آن هم به وجود آمد.
در هر صورت پس از جنگ تحمیلی، اوسمار ویرا به ایران بازگشت تا پرسپولیس را مهیای حضور در تورنمنت ۳ جانبه و کسب سهمیه آسیا کند اما به یکباره دژاوو در پرسپولیس رخ داد و در میان ناهماهنگی در کادر مدیریتی باشگاه، بحث مذاکره و عقد قرارداد با اسکوچیچ و پایان همکاری با اوسمار به میان آمد؛ اتفاقی که باعث ورود حاشیه به پرسپولیس و ناکامی این تیم در کسب سهمیه آسیایی و خداحافظی اوسمار به شکلی ناراحت کننده شد.
اوسمار رفت اما اسکوچیچ هم نیامد. نیامدن اسکوچیچ در شرایطی بود که همه چیز نهایی به نظر میرسید اما در دقیقه ۹۰ توافق حاصل نشد. اسکوچیچ درباره به توافق نرسیدن با باشگاه پرسپولیس با رد مباحثی که درباره بند فورس ماژور قراردادش مطرح شده بود، گفت: “از همان ابتدا نبودِ یک گفتوگوی جدی درباره چشمانداز فنی و ورزشی پروژه برایم سؤالبرانگیز بود و تا حدی احساس میکردم شاید این پروژه از نظر حرفهای انتخاب مناسبی برای من نباشد. زمانی که در روز امضای قرارداد، نسخهای با ارقام کاهشیافته و برخی بندهای تغییر یافته ارائه شد، این تردیدها برایم جدیتر شد. وقتی از یک سو چشمانداز روشنی برای پروژه وجود نداشته باشد و از سوی دیگر چنین برخوردی صورت بگیرد، حفظ شأن حرفهای ایجاب میکند که از ادامه مسیر صرفنظر کنم.”
اسکوچیچ به دلیل نبود پروژه مشخص و حفظ نشدن شان حرفهایش تصمیم گرفت که به پرسپولیس نیاید؛ موضوعی که از سوی باشگاه پرسپولیس هم رد نشد. در نهایت مهدی تارتار به جای اسکوچیچ هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت ولی باز هم رفتارهای غیرحرفهای مدیران این باشگاه ادامه داد. باشگاه پرسپولیس در آخرین مورد از رفتارهای غیرحرفهایش، طی یک تماس یا ارسال پیام به امید عالیشاه، مرتضی پورعلی گنجی و میلاد سرلک ۳ بازیکن با تجربه این تیم اعلام کرده به تمرین نروند تا تکلیف ادامه حضورشان در پرسپولیس مشخص شود تا به بدترین شکل ممکن آنها را از حضور در تمرینات منع کرد.
در اینکه هر باشگاهی میتواند در ادامه یا قطع همکاری با هر مربی یا بازیکنی اختیار داشته باشد شکی نیست اما نکته عجیب اینجاست که چرا در باشگاه بزرگی مثل پرسپولیس، استراتژی و روشی درست، حرفهای و البته اخلاقی برای نحوه پایان همکاری با نفراتی که ماهها یا سالها برای این تیم زحمت کشیدهاند وجود ندارد؟
تکرار چنین رفتاری درباره بازیکنی مثل امید عالیشاه کاپیتان پرسپولیس که رکورددار تعداد بازی در تاریخ باشگاه است، نشان میدهد که مدیران باشگاه هیچ خط قرمزی در این چنین رفتارهایشان ندارند. از سوی دیگر میلاد سرلک با ۶ سال سابقه در باشگاه پرسپولیس و مرتضی پورعلی گنجی با سابقه چندین سال درخشش در تیم ملی، حقشان این نبود که به این شکل عذرشان خواسته شود و با ناراحتی پرسپولیس را ترک کنند.
کمترین توقع ترتیب دادن یک خداحافظی آبرومند و در خور شان برای این بازیکنان بود؛ توقعی حداقلی در دنیای امروز فوتبال که گویی کسی در باشگاه پرسپولیس با آن آشنا نیست!