پیش به سوى فصل پیش

بى گمان تیتر فوق شما را به یاد «زدنیک زمان» ایتالیایى مى اندازد. یک مربى صاحب سبک که البته ظرف ۵ ۶، سال گذشته آن فروغ روزگارى که در باشگاه رم مربیگرى مى کرد را نداشته است اما مقصودمان از زِمان، زَمان است و زمان یعنى وقت و وقت یعنى فرصت و فرصت چیزى است که متأسفانه آن را در پرسپولیس به رسمیت نمى شناسند!
TIME IS MONEY
نزدیک به یک ماه است که از اتمام لیگ گذشته و ظرف این مدت بسیارى از تیم ها تمریناتشان را شروع کرده و یا ابزارى که براى شروع فصل جدید لازم است را گرد آورده و همین روزهاست که کارشان را کلید بزنند. در پرسپولیس اما انگار نه انگار که زمان مثل برق در حال سپرى شدن است. در این تیم هنوز شایعات حرف اول و آخر را مى زند و یک روز کاشانى مدیرعامل مى شود و روز بعد این سخن به میان مى آید که قرار است پرسپولیس به همراه على آبادى به وزارت صنایع بروند! در باب مربیگرى نیز بحث داخلى یا خارجى بودن سرمربى فصل بعد داغ داغ است و این در حالى است که در وادى خیال، هر روز یک اسم، کاندیداى نشستن روى نیمکت مورد بحث مى شود و گاهى این دروغ ها به اندازه شوستر بزرگند و گاهى به اندازه دنیزلى و گونش نزدیک به واقعیت؛ اما به دور از لحاظ شرایط کارى این ۲ مربى و درخواست هایى که دارند. خلاصه چنین به نظر مى رسد که ناکام بزرگ فصل به پایان رسیده در حال تکرار اشتباهات قدیمى اش است و مى خواهد بار دیگر به تجربه چنین فصلى نائل آید.
TIME IS MONEY
بله وقت طلاست اما به قول اقبال لاهورى، گوش شنوا کو؟

پرسپولیس هنوز هیچ چیز در مورد فصل بعدش نمى داند و این انتظار که با آمدن کاشانى به هیأت مدیره شق القمر خواهد شد نیز انتظار بیهوده اى است زیرا تا زمانى که دورنماى مشخص و استقلالى براى تصمیم گیرى وجود نداشته باشد با صرف چند اسم نمى توان موفقیت را تضمین کرد.
تکمله
مربى یکى از تأثیرگذارترین چهره هاى هر تیمى است. الان تأثیرگذارترین چهره- بخوانید عامل- در پرسپولیس، زمانى است که از دست مى رود و جدى گرفته نمى شود. یقین بدانید که چند ماه بعد سرخ ها افسوس همین روزها را خواهند خورد، روزهایى که باید صرف ساختن فردایى متفاوت مى شد و نشد