برای آقا مهدی مهدوی کیا که باید به او افتخار کرد / پرشـور و باشعــور

قلم در توصیف تو عاجز است اسطوره

مرجع خبری پرسپولیس : پرسپولیس بازی هفته اول را در آبادان در حالی با پیروزی پشت سر گذاشت که روی نیمکت خود بازیکنان بزرگی مثل مهدی مهدوی کیا و علی کریمی را داشت.

البته کریمی از دقیقه ۶۷ به زمین رفت اما کیا این فرصت را پیدا نکرد. کاپیتان پرسپولیس البته با دنیایی افتخار و در اوج تجربه نیمکت نشینی این تیم را افتخاری برای خودش می داند.

ادبیاتش هم فاخر و قابل احترام است. نشستن روی نیمکت پرسپولیس و دیدن مثلا بازی سامان را لذتبخش می‌داند، درحالی که تمام افتخارات ممکن را تجربه کرده.

بهترین جوان آسیا از دید کنفدراسیون شده، بهترین بازیکن سال آسیا شده، کاپیتانی تیم ملی در جام جهانی و جام ملت‌ها را دیده و دیگر افتخاری نمانده که بخواهد با چنگ زدن به آن، خودش را ارضا کند. شاید برای همین و شاید هم به واسطه تمام آن حیای ذاتی و اکتسابی و خانوادگی‌اش است که متشخصانه از افتخار تازه زندگی‌اش صحبت می‌کند، چیزی مثل نشستن روی نیمکت پرسپولیس!

مهدی مهدوی‌کیا را به سادگی می‌توان در مقام مقایسه با بسیاری از هم صنف‌ها و حتی هم‌رده‌هایش قرار داد. می‌توان اویی را دید که بدون جار و جنجال، بدون حرف اضافه، بدون آنکه بخواهد باندی بسازد و با اعمال قدرت در همان باند به هر قیمتی و با هر کیفیتی به ترکیب اصلی برسد نگاهی کرد و دید که بازیکنی چون او چقدر با همان مردانی که تا آخرین لحظه عمر فوتبالی‌شان با هزار فریاد و اعتراض در زمین بازی کردند و وقتی کشان‌کشان از زمین بیرون رفتند و کفش‌ها را آویختند، کسی سراغی از آنها نگرفت.

حالا مهدی مهدوی‌کیا را می‌بینیم که روی نیمکت می‌نشیند و شاید آخرین هدفش در دنیای بازیگری چیزی نیست جز دیدن آخرین موفقیت پرسپولیس اما او بعد از جدا شدن، بعد از اینکه کفش‌ها را آویخت، بعد از اینکه دنیای بازیگری را کنار گذاشت و رفت، دنیای بعدی‌اش را چگونه خواهد ساخت؟ آیا مثل علی دایی راهی پر فراز و نشیب و لبریز از حواشی و اعتراضات و برخوردهای عامه‌پسند و البته بی‌نتیجه را در پیش خواهد گرفت یا مثل کریم باقری آنقدر از همه چیز فوتبال زده خواهد شد که برود خانه‌اش و فوتبال را تنها و تنها به تلویزیون خانه‌اش خلاصه کند؟ مهدی مهدوی‌کیا که روزی روزگاری از دید علی دوستی باشعورترین بازیکنی بوده که فوتبال ایران تا امروز به خودش دیده چقدر برای باقی ماندن در فوتبال به‌عنوان یک مربی انگیزه دارد؟ آیا او هم برنامه‌ای مدون مانند وحید هاشمیان برای ادامه فوتبال البته در سمتی جدید خواهد داشت؟!

مهدی مهدوی‌کیا بخشی از آرزوهای پرسپولیس است؛ بازیکنی که در اوج جوانی بزرگترین خدمات را به تیمش داشت و در عین حال در اوج پختگی هم برای خداحافظی با دنیای بازیگری به پرسپولیس برگشت. امروز مهم‌ترین سوال این است که آیا مهدی همانطور که فوتبال را بسیار پرشتاب آغاز کرد، در زندگی تازه و احتمالی آینده‌اش هم سریع پیش خواهد رفت؟ او را (اگر مربی شود) همانقدر تیزهوش و به قول مربی‌اش باشعور در مربیگری خواهیم دید که در بازیگری‌اش دیده بودیم؟ آیا به همان سرعت رشد می‌کند تا همه را متحیر کند؟ شاید برای استقبال از دنیای پس از بازیگری مهدی کمی زود باشد. اول فصل هستیم و راهی دراز باقی مانده اما همین امروز هم مهدی برای تیمش، مثل یک مربی است. مردی که روی نیمکت با وقار و متین می‌نشیند و بازیکن جوان‌تر به خودش در حضور او اجازه بزرگ‌گویی نمی‌دهد. مهدی برای پرسپولیس همین امروز، غنیمت است؛ چه روز تمرین، چه روز بازی و چه حتی در اردو.

پیام یونسی پور