تيم ملي

حسینی: مغرور نشدیم، ازصحبت با دلال‌ها طفره رفتم/شجاعی: پرسپولیسی‌ام والگویم”یوردی آلبا”است

نوجوانان فوتبال ایران با راهیابی به جام جهانی بار دیگر امید را در دل مردم و بویژه علاقمندان فوتبال زنده کردند و شاید واسطه‌ای شدند برای آشتی مردم با فوتبال ملی؛ موفقیت شاگردان علی دوستی‌مهر در رقابت‌های قهرمانی آسیا بهانه‌ای شد تا با برخی بازیکنان این تیم صحبت کنیم و آنها در این فوتبال از امید حرف بزنند!

 

سیدمجید حسینی کاپیتان و مدافع وسط تیم ملی فوتبال نوجوانان به همراه علی شجاعی دفاع چپ این تیم با حضور در ایسنا گفت‌وگوی مفصلی درباره نحوه ورودشان به فوتبال، عملکرد تیم ملی در مسابقات قهرمانی آسیا، کار کردن با علی دوستی‌مهر، جام جهانی نوجوانان، رویاهایی که در سر دارند و… انجام دادند که مشروح آن در زیر می‌آید:

 

 

** ‌از چند سالگی به طور مستمر فوتبال بازی می‌کردی و چه زمان و وارد باشگاه شدی؟

 

حسینی: من از ۹ سالگی فوتبال بازی می‌کردم و وارد باشگاه شاهین تهران شدم که مدتی پیش منحل شد. بعد از آن توانستم عضو باشگاه سایپا شوم.

 

شجاعی: من از بچگی علاقه زیادی به فوتبال داشتم. در تیم نونهالان سایپا عضو شدم؛ بعد از آن دو سال در نوجوانان سایپا بودم و در سال آخر هم که به تیم ملی دعوت شدم.

 

** شما در تیم ملی نونهالان با هدایت مصطفی قنبرپور عضویت داشتی؟

 

حسینی: بله من یک سال با تیم آقای قنبرپور بودم و یک سال هم در تیم آقای محمد یاوری عضویت داشتم. فکر می‌کنم اسکلت تیم نوجوانان متشکل از بازیکنانی بود که در تیم نونهالان کار می‌کردند.

 

شجاعی: خیر من عضو تیم ملی نونهالان نبودم.

 

** چطور مورد توجه علی دوستی‌مهر سرمربی تیم نوجوانان قرار گرفتی؟

 

حسینی: در یکی، دو اردو حضور داشتم که آقای دوستی‌مهر چند بازیکن از جمله من را انتخاب کرد.

 

شجاعی: آبان‌‌ سال گذشته بود که در تیم سایپا عضویت داشتم و با تیم مقاومت بازی کردیم. آقای مهدی غفاری و مهدی حیدری از مربیان تیم ملی بازی‌های ما را می‌دیدند و همانجا مرا انتخاب کردند. به یکی از اردوها دعوت شدم و بعد از آن با تایید کادر فنی به اردوی اهواز بعد گرجستان، دوبی و تقریبا دیگر به عضویت تیم ملی درآمده بودم و اردوهای آذربایجان و قزاقستان و ترکیه هم حضور داشتم.

 

** اردوها و تمرینات آماده سازی تیم ملی طی یکی، دو سال گذشته چطور بود و چگونه گذشت؟

 

حسینی: ما طی ۲ سال زحمات زیادی کشیدیم و هدفمان فقط قهرمانی تیم نوجوانان در آسیا بود. ما با این دید تمرین می‌کردیم. چون این انگیزه را داشتیم سختی‌ها و فشارهای تمرینات قابل تحمل بود.

 

شجاعی: واقعا تمرینات در باشگاه به اندازه نصف تمرین‌های تیم ملی هم نبود. اردوهای آماده‌سازی تیم ملی واقعا سنگین بود و کادر فنی تلاش می‌کردند بازیکنان را به شرایط بسیار خوبی برسانند. من مربیان زیادی داشتم اما واقعا دوستی‌مهر مربی دیگری بود و فوق‌العاده با بازیکنان کار می‌کند. البته در آخرین اردو که در ترکیه برگزار شد بیشتر برنامه‌های تاکتیکی را مرور می‌کردیم و دیگر فشاری روی بازیکنان نبود.

 

** خانواده‌‌هایتان با اردوهای طولانی مدت در طول این یکی، دو سال مخالفتی نداشتند؟ برای خودتان سخت نبود؟

 

حسینی: به هر حال خانواده‌ها می‌خواستند تا بازیکنان‌شان پیشرفت کرده و تیم ملی کشورشان هم موفق باشد. ما ۲ سال دور از خانواده هایمان بودیم که این برای هر کسی در هر سنی سخت است.

 

شجاعی: آنها موفقیت ما را می‌خواهند. برای ما هم البته سخت بود چون در طول یک ماه در مجموع فقط ۱۰ روز پیش خانواده‌هایمان بودیم و مابقی را با تیم ملی کار می‌کردیم.

 

** در پایان تمرینات فکر می‌کردی تیم ملی چقدر برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا آماده است؟ فکر می‌کردید با این آمادگی می‌توانید قهرمان شوید؟

 

حسینی: ما کاملا آماده شدیم. در بازی‌های تیم ملی هم دیدید بازیکنان با انرژی بالایی کار می‌کردند. فکر می‌کنم واقعا تیم از مدعیان اصلی فتح جام بود.

 

شجاعی: هدف ما پس از تمرینات و اردوهای بسیار و بازی‌های تدارکاتی که داشتیم، واقعا قهرمانی در آسیا بود. ما می‌دانستیم ایران به خوبی برای این بازی‌‌ها آماده شده و هرچند حریفان قدرتمندی داریم اما ما چیزی کم نگذاشتیم. هدف اول ما راهیابی به جام جهانی و هدف اصلی هم قهرمانی در آسیا بود.

 

** چرا تیم ملی در دو بازی نخست و در دقایق اولیه گل می‌خورد؟

 

حسینی: علت آن فقط ناهماهنگی بود که البته در ادامه بازی‌ها بهتر شد.

 

شجاعی: نمی‌دانم واقعا. شاید این به عدم هماهنگی بازیکنان در لحظات اولیه بازی برمی‌گشت اما انصافا گل لائوس شانسی بود و هر دو گل بازی با لائوس و یمن هم روی ضد حمله بدست آمد.

** کمی با عجله که می‌توانست ناشی از استرس باشد، بازی نمی‌کردید؟!

 

حسینی: طبق صحبت‌های مربیان و تجربیاتی که خودمان داشتیم همیشه ۵ دقیقه ابتدایی و ۵ دقیقه انتهایی بازی‌ها حساس‌ترین لحظات بازی است که احتمال گل خوردن در آن زیاد است. معمولا در این دقایق هنوز تیم‌ها تمرکز کافی را ندارند. در این دو، سه بازی شاید همین علت باعث شد کمی ناهماهنگ باشیم و البته گل‌های عجیب و غریبی بخوریم.

 

شجاعی: نمی‌دانم، شاید. استرس که تاحدی وجود داشت، البته تماشاگر زیادی که در ورزشگاه نبود اما همین که می‌دانستیم ایران میزبان بازی‌هاست و بیشتر نگاه‌ها می‌تواند به تیم ما معطوف شود خود به خود مقداری استرس ایجاد می‌کرد. البته کادرفنی بازیکنان صحبت می‌کرد تا آنها خیلی راحت بازی کنند.

 

** از علی دوستی‌مهر که در کارش خیلی جدی است که نمی‌ترسیدید؟!

 

حسینی: نه واقعا علی‌آقا مثل یک پدر دلسوز برای تیم کار می‌کرد و با بچه‌ها ارتباط صمیمانه‌ای دارد. بازیکنان موفقیت تیم ملی برایشان اهمیت زیادی داشت.

 

شجاعی: نه واقعا این طور نبود. مربیان ما مثل پدرهایمان با ما رفتار می‌کردند.

 

** چگونه توانستیم استرالیا را با پنج گل شکست دهیم؟ واقعا خودتان انتظار چنین نتیجه‌ای را داشتید؟

 

شجاعی: پیش‌بینی نمی‌کردیم با این اختلاف استرالیا را ببریم. البته ما پیش از بازی استرالیا را شناخته بودیم. با آنالیزی که کادر فنی برای ما داشت، می‌دانستیم مدافعان استرالیا کمی کند هستند و اگر حملات سریع و پی در پی داشته باشیم، می‌توانیم به گل برسیم.

 

** دوستی‌مهر می‌گفت پیش از بازی فقط گریه می‌کردیم، واقعا فقط همین کار را می‌کردید؟

 

شجاعی: یک جلسه در روز پیش از بازی با استرالیا داشتیم که واقعا همه گریه کردند.

 

** برسیم به بازی با ازبکستان و یک ناکامی تلخ. چرا باختیم؟

 

حسینی: در نیمه نخست هماهنگی لازم را نداشتیم. البته بدشانس بودیم چون گل دوم و سوم ازبکستان فوق‌العاده بود. هیچ بازیکنی در این رده سنی نمی‌تواند به راحتی آن طور گل بزند. شاید بازیکنان ازبکستان دیگر هیچ وقت نتوانند گل‌های آنچنانی بزنند. برای ما خیلی عجیب بود. در بین دو نیمه بچه‌ها آنقدر عصبانی بودند که مربیان فقط آرام می‌‌کردند و می‌گفتند اشکالی ندارد و ما می‌توانیم با اجرای برنامه‌ها در نیمه دوم جبران کنیم. نیمه دوم هم مدام حمله کردیم اما متاسفانه دیر به گل رسیدیم.

 

شجاعی: ما در نیمه اول واقعا نتوانستیم در حد خودمان باشیم. در نیمه دوم بچه‌ها به خودشان آمدند اما گل دوم را خیلی دیر زدیم و جبران خیلی سخت شد. ازبک‌ها کاملا ما را آنالیز کرده بودند. آنها به صورت تیمی دفاع کرده و یک مرتبه با هفت، هشت بازیکن کار ضدحمله را انجام می‌دادند.

 

 

** بعد از برد استرالیا همه از احتمال مغرور شدن شماها ابراز نگرانی می‌کردند، آیا دلیل باخت به ازبکستان همین بود؟ کادر فنی سعی کرد شما مغرور نشوید؟

 

حسینی: من همچنان فکر می‌کنم ناهماهنگی بازیکنان در نیمه اول اصلی‌ترین دلیل باخت ما بود. البته شاید غرور کاذب در همان نیمه هم در ناهماهنگ شدن بازیکنان تاثیر گذاشت. آقای دوستی‌مهر خیلی سعی کرد ما را آرام کند. به هر حال همیشه تیم برتر برنده نمی‌شود.

شجاعی: دو شب قبل از بازی با ازبکستان بود که در جلسه‌ای با کادر فنی، آقای دوستی‌مهر به بازیکنان می‌گفت در باد برد استرالیا نخوابید. معلوم نیست ما بتوانیم سایر حریفان را این طور ببریم. باور کنید همه اتفاقاتی که در بازی با ازبکستان افتاد را دوستی‌مهر برای ما پیش‌بینی کرده و به ما گوشزد کرده بود.

 

** به هر حال نتوانستید به هدفتان یعنی قهرمانی آسیا برسید؟

 

حسینی: ما واقعا مستحق قهرمانی بودیم و برای آن خیلی تلاش کردیم. فوتبال است و همیشه نمی‌توان در آن برنده بود. فکر می‌کنم اگر گل دوم را در دقیقه ۸۰ می‌زدیم، در همان ۱۰ دقیقه هم گل سوم را به ثمر می‌رساندیم.

 

شجاعی: ما اول از اینکه به جام جهانی صعود کردیم خیلی خوشحالیم. به هر حال می‌دانستیم اگر این تیم به جام جهانی نرود،‌ به احتمال فراوان تمام بازیکنانش نابود شده و از یاد می‌روند؛ در آن صورت بعید بود در ادامه بتوانند در فوتبال ایران مطرح شوند.

 

** شما (حسینی) به عنوان کاپیتان تیم چقدر در مغرور نشدن بازیکنان تلاش کردید؟

 

حسینی: من با بازیکنان در زمین صحبت می‌کردم اما همه حرف‌ها قبل از بازی زده شده بود. بین دو نیمه هم که شرایط خود را داشت.

 

** روحیات مذهبی علی دوستی‌مهر و ایجاد چنین شرایطی برای بازیکنان در اردوها چه تاثیری در روحیه شما داشت؟

 

حسینی: حضور بازیکنان در نمازهای جماعت اجباری نبود اما بازیکنان خودشان رغبت داشتند تا با هم نماز بخوانند و همدل شوند. این مسایل به افزایش روحیه تیم ما کمک می‌کرد.

 

شجاعی: بسیار زیاد. نمازهای جماعت و سایر برنامه‌ها واقعا بازیکنان را یکدل و متحد کرده بود. باورتان نمی‌شود بعضی از بچه‌ها خودشان در برخی شب‌ها نماز شب هم می‌خواندند و برای موفقیت تیم‌ ملی هم دعا می‌کردند؛ همان‌هایی که شاید وقتی به تیم ملی آمدند خیلی به نماز و مسایل مذهبی اهمیت نمی‌دادند و مانند خیلی از هم‌سن و سال‌های ‌خودشان روحیات دیگری داشتند.

 

** دکتر سیف پزشک روانشناس تیم هم همراه شما بود. صحبت‌های او چقدر در بازیکنان تاثیر داشت؟

 

شجاعی: صحبت‌ها و مشاوره‌های دکتر سیف به بازیکنان انگیزه بیشتری می‌داد و واقعا مفید بود.

 

** مسابقات جام جهانی را چگونه می‌بینی؟

 

حسینی: جام جهانی خیلی سخت است. تیم ملی در جام جهانی نیجریه توانسته به جمع هشت تیم پایانی راه پیدا کند و اگر بخواهیم در جام جهانی امارات پیشرفتی نسبت به گذشته داشته باشیم باید هدفمان راهیابی به نیمه نهایی آن مسابقات باشد. ما به موفقیت تیم ملی در آن بازی ها هم خیلی امیدواریم.

 

شجاعی: یکسال تا جام جهانی وقت داریم و باید خیلی کار کنیم. فشارها در جام جهانی چند برابر می‌شود و واقعا یک جنگ تمام عیار است. ما همه تلاشمان را برای آمادگی می‌کنیم و امیدواریم ناکامی در قهرمانی آسیا را در جام جهانی جبران کنیم.

 

** سقف آرزوهایتان در فوتبال ایران چیست؟

 

حسینی: اینکه یک مدافع تمام و عیار شوم و در تیم باشگاهی مورد علاقه و بعد از آن تیم ملی بزرگسالان بازی کنم.

 

شجاعی: دوست دارم در یک تیم خوب لیگ برتری بازی کنم و آنقدر خوب باشم تا راهی تیم بزرگسالان شوم.

 

** طرفدار کدام تیم هستی؟

 

حسینی: پرسپولیس

 

شجاعی: پرسپولیس

** فکر می‌کنید چرا پرسپولیس با جذب این همه بازیکن گرانقیمت به این روز افتاده است؟

 

حسینی: واقعا کار سخت است. بازی در پرسپولیس با خیلی از تیم‌ها فرق می‌‌کند. احساس می‌کنم بازیکنان باید کمترین استرس را داشته باشند تا بتوانند در مقابل هزاران تماشاگر ورزشگاه آزادی بازی کنند. مطمئنم شرایط پرسپولیس در نیم‌فصل دوم خوب می‌شود.

 

شجاعی: من هم معتقدم پرسپولیس در نیم‌فصل دوم اوضاع بهتری پیدا می‌کند. البته نمی‌دانم این بازیکنان که پول‌های میلیاردی گرفته‌اند چرا این طور بازی می‌کنند؟! در پرسپولیس موضوع تعصب و غیرت اهمیت زیادی دارد.

 

** پس از مسابقات دلال‌ها با شما تماسی داشتند؟

 

حسینی: بعد از مسابقات یکی، دو نفر تماس گرفتند که می‌خواهی به باشگاه خوبی بروی اما من از صحبت‌ کردن با آنها طفره رفتم و گفتم از شرایطم در سایپا راضی هستم.

 

شجاعی: با من کسی تماس نداشته است.

 

** مبلغ قراردادتان با سایپا چقدر است؟

 

حسینی و شجاعی: ما هنوز قرارداد مالی با باشگاه نداریم. فعلا از امکانات سایپا استفاده کرده و در تیم‌شان بازی می‌کنیم.

 

** به فوتبال اروپا فکر می‌کنی و کدام بازیکن را الگو قرار دادی؟

 

حسینی: هر کسی تلاش کند مزد زحماتش را می‌گیرد. تلاش زیاد است که باعث می‌شود بازیکن بتواند به لیگ برتر برسد و در آن بدرخشد و بعد هم به اروپا فکر کند. اما الگوی من کارلوس پویول است. البته طرفتار رئالم اما دیدید که وقتی در ال کلاسیکو نبود، دفاع بارسا به چه روزی افتاده بود! من بعضی تصاویر بازی‌های پویول را جمع کرده‌ام و آنها را می‌بینم. واقعا مدافع هوشمند،‌ توانا و باغیریتی است.

 

شجاعی: الگوی من "آلبا" مدافع بارسا و تیم ملی اسپانیاست. او در عین جوانی دفاع فوق‌العاده‌ای است. وقتی بازی‌هایش را می‌بینم لذت می‌برم. من هم تصاویر بازی‌های این بازیکن را جمع کردم و سعی می‌کنم از رفتارهای فنی‌اش الگوبرداری کنم.

 

** در فوتبال ایران الگو ندارید؟

 

حسینی: نه واقعا من هنوز بازیکنی پیدا نکردم که یک الگوی فنی کامل برای من باشد. الگویم خودم هستم! (باخنده)

 

شجاعی: احسان حاج‌صفی

 

** چرا فوتبالیست‌های نوجوان وقتی به سنین بزرگسالی می‌رسند، کیفیت گذشته را ندارند؟

 

حسینی: نمی‌دانم؛ من علت اصلی آن را مصدومیت می‌دانم. آسیب‌دیدگی بخاطر فشار سنگین مسابقات آن هم در زمین‌هایی که کیفیت بالایی نداشته باشند، باعث می‌شود بازیکن از روند صعودی‌اش باز بماند.

 

شجاعی: نمی‌دانم علت چیست اما تقریبا همه بازیکنانی که در تیم ملی نوجوانان جام جهانی نیجریه بودند الان در لیگ برتر بازی می‌کنند جزو بازیکنان تاثیرگذار تیم‌هایشان هستند.

 

** علت آن پرداختن به مسایل حاشیه‌ای و به ویژه مسایل بسیار مضر برای زندگی سالم و حرفه‌ای یک ورزشکار، نیست؟!

 

حسینی: البته نبود امکانات حرفه‌‌ای هم در این باره موثر است.

 

شجاعی: آن هم می‌تواند باشد اما یک بازیکن حرفه‌ای که در سطح اول فوتبال کشور بازی می‌‌کند باید بداند که برای موفق شدن باید زندگی‌اش هم حرفه‌ای و با برنامه باشد.

 

** خانواده‌ات در رسیدن به اینجا چه نقشی داشت و برای زندگی حرفه‌ای در آینده برنامه‌ای داری؟

 

حسینی: بسیار زیاد. حمایت‌های آنها باعث پیشرفتم در فوتبال شد. من مدتی کشتی کار کردم و مشاوره‌هایی که با خانواده‌ام داشته به فوتبال سوق پیدا کردم و الان از این بابت خیلی خوشحالم. در آینده هم از کمک‌های آنها استفاده می‌کنم تا بهترین مسیر را انتخاب کنم.

 

شجاعی: بسیار زیاد. شاید اگر پیگیری‌های خانواده‌ام نبود، نمی‌توانستم به خوبی مسیرم را در فوتبال طی کنم. دایی‌ام هم نقش زیادی داشت؛ او از مربیان لیگ تهران بود و مدام به من مشاوره می‌داد، البته پسرخاله‌ام هم در فوتبالی‌ شدنم خیلی موثر بود. من در ۱۴ سالگی از ناحیه لگن دچار مصدومیت جدی شدم که تقریبا باید فوتبال را کنار می‌‌گذاشتم اما خوشبختانه با پیگیری‌های پدر و سایر اعضای خانواده‌ام چنین نشد و دوباره به فوتبال و تمرینات جدی برگشتم.

 

** فکر می‌کنید همه هم‌سن و سال‌هایتان در نقاط دورافتاده ایران می‌توانند توسط مربیان فوتبال دیده شوند؟

 

حسینی: مربیان تیم ملی که برای استعدادیابی به نفاط مختلف کشور سفر کرده‌اند. مطمئنم اگر کسی باشد که به فوتبال علاقه زیادی داشته باشد بالاخره خودش را به یک تیم محلی یا باشگاهی نشان می‌دهد و اگر مستعد و توانمند باشد بالاخره دیده می‌شود.

** این فکر به ذهن‌تان خطور می‌‌کند که مثلا تیم نوجوانان جور تیم بزرگسالان را می‌کشد و الان شما پلی برای آشتی مردم با تیم ملی پیش از بازی حساس مقابل کره‌جنوبی شدید؟

 

حسینی: نه واقعا ما به خودمان اجازه نمی‌دهیم این‌گونه درباره بازیکنان تیم بزرگسالان قضاوت کنیم. خوشحالیم با صعود تیم نوجوانان به جام جهانی مردم خوشحال شدند اما فکر می‌کنم می‌توانیم با حمایت مردم کره جنوبی را شکست دهیم تا راه صعود تیم بزرگسالان به جام جهانی برزیل هموار شود.

 

شجاعی: من هم همین نظر را دارم. مسابقات انتخابی جام جهانی نوجوانان زودتر از مسابقات تیم بزرگسالان بود. بنابراین تکلیف صعود به جام جهانی تیم ما زودتر مشخص شد که این حالت می‌توانست برعکس باشد. فوتبال ملی ایران آینده خوبی دارد. الان تیم جوانان هم بسیار امیدوار است تا به جام جهانی صعود کند. موفقیت تیم نوجوانان در روحیه آن هم خیلی تاثیر گذاشته است.

اشتراک
مطلع شدن
guest
0 نظرات
جدیدترین
قدیمی‌ترین پرامتیازترین
بازخورد (Feedback) های درون متنی
مشاهده همه دیدگاه ها